Roczne sprawozdanie finansowe za 2018

Roczne sprawozdanie finansowe spółki STK SPÓŁKA AKCYJNA za rok 2018.

SPRAWOZDANIE FINANSOWE
za okres
2018-01-01 - 2018-12-31

data sporządzenia
2019-06-18
Wprowadzenie do sprawozdania

1. Dane identyfikujące jednostkę

Nazwa firmySTK SPÓŁKA AKCYJNA
Siedziba
Województwodolnośląskie
Powiatm. Wrocław
GminaWrocław-Fabryczna
MiejscowośćWrocław
Adres
Kod krajuPL
Województwodolnośląskie
Powiatm. Wrocław
GminaWrocław-Fabryczna
UlicaFabryczna
Nr domu10
MiejscowośćWrocław
Kod pocztowy53-609
PocztaWrocław
Podstawowy przedmiot działalności jednostki
KodPKD4920Z - transport kolejowy towarów
Identyfikator podmiotu składającego sprawozdanie finansowe
Nr KRS0000299565

3. Wskazanie okresu objętego sprawozdaniem finansowym

2018-01-01 - 2018-12-31

4. Dane łączne

Wskazanie, że sprawozdanie finansowe zawiera dane łączne, jeżeli w skład jednostki wchodzą wewnętrzne jednostki organizacyjne sporządzające samodzielne sprawozdania finansowe:

Sprawozdanie nie zawiera danych łącznych.

5. Założenie kontynuacji działalności

Sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności gospodarczej przez jednostkę w dającej się przewidzieć przyszłości.

Nie istnieją okoliczności wskazujące na zagrożenie kontynuowania przez nią działalności.

7. Zasady (polityka) rachunkowości

A. Omówienie przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, w zakresie w jakim ustawa pozostawia jednostce prawo wyboru, w tym:

Jednostka sporządza Porównawczy Rachunek Zysków i Strat.
Jednostka sporządza Rachunek Przepływów Pieniężnych metodą posrednią.

B. Omówienie metod wyceny aktywów i pasywów (także amortyzacji):

Wartości niematerialne i prawne
Za wartości niematerialne i prawne uznaje się nabyte lub wytworzone we własnym zakresie przez jednostkę
Ujęcie początkowe
Początkowe ujęcie wartości niematerialnych i prawnych następuje według cen nabycia lub kosztu wytworzenia.
Cena nabycia - kwota należna sprzedającemu, powiększona o koszty związane z zakupem, naliczone do dnia przekazania do używania (w tym opłaty notarialne, skarbowe, odsetki wyliczone wg zamortyzowanego kosztu, różnice kursowe), pomniejszona o podatek od towarów i usług podlegający zwrotowi na podstawie odrębnych przepisów, powiększona o koszty dostosowania do potrzeb Spółki.
Koszt wytworzenia we własnym zakresie jest to koszt wytworzenia, który obejmuje ogół kosztów poniesionych przez jednostkę w okresie tworzenia wartości niematerialnych poniesionych do dnia przyjęcia takiego składnika majątkowego do używania w tym również niepodlegający odliczeniu podatek VAT oraz podatek akcyzowy, a także koszt obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu finansowania nabycia (wytworzenia) aktywa, uwzględniający różnice kursowe pomniejszone o przychody z tego tytułu. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się kosztów ogólnych Zarządu, kosztów sprzedaży, pozostałych kosztów operacyjnych i finansowych oraz kosztów nadmiernych braków, nadmiernego zużycia robocizny i innych zasobów w trakcie tworzenia i dostosowania do używania.
W razie nabycia w drodze spadku lub darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość początkową wartości niematerialnej i prawnej stanowi cena sprzedaży takiego samego lub podobnego przedmiotu z dnia nabycia, chyba, że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości; za cenę rynkową uważa się cenę stosowaną na aktywnym rynku w obrocie składnikami tego samego rodzaju, gatunku z uwzględnieniem ich stanu technicznego i stopnia zużycia.
W przypadku trudności w ustaleniu kosztu wytworzenia wartości niematerialnej jej wartość początkową ustala biegły rzeczoznawca z uwzględnieniem cen rynkowych z dnia przekazania składnika do użytkowania.
Jeżeli przy zakupie wartości niematerialnej i prawnej uzyskuje się odroczony termin płatności (jednostka przyjmuje uproszczenie, że za odroczony termin płatności uważa się okres przekraczający 12 miesięcy) jego koszt stanowi ekwiwalent ceny po zdyskontowaniu. Różnicę pomiędzy ekwiwalentem ceny po zdyskontowaniu, a kwotą całkowitej płatności ujmuje się jako koszty odsetek na przestrzeni okresu kredytowania.
Z uwagi na fakt, że w zakresie wartości niematerialnych i prawnych nie występuje pojęcie ulepszenia, każde istotne rozszerzenie wartości niematerialnych i prawnych spełniające definicję indywidualnego aktywa, jeśli nie ma związku
z korektą, traktowane jest jako osobny tytuł.
Wycena na dzień bilansowy
Na dzień bilansowy wartości niematerialne wycenia się według cen nabycia, koszcie wytworzenia po pomniejszeniu o dokonane odpisy amortyzacyjne i odpisy z tytułu utraty wartości.
Amortyzacja
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się drogą systematycznego, planowanego rozłożenia ich wartości początkowej na ustalony okres amortyzacji. Rozpoczęcie amortyzacji następuje nie wcześniej niż po przyjęciu WNiP do używania, a jej zakończenie – nie później niż z chwilą zrównania wartości odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych z wartością początkową.
Przy ustalaniu okresu amortyzacji i rocznej stawki amortyzacyjnej uwzględnia się okres ekonomicznej użyteczności WNiP na określenie, którego wpływają w szczególności:
▪ technologiczny, komercyjny i ekonomiczny okres użytkowania,
▪ możliwość wystąpienia utraty wartości w przyszłości,
▪ powiązanie tego składnika z innymi składnikami o krótszym okresie używania,
▪ wartość końcowa po zakończeniu jego użytkowania (co do zasady przyjmuje się że wartość końcowa wartości niematerialnych i prawnych wynosi zero).
Stosowane okresy amortyzacji zostały opisane w dalszej części. Jednostka ma obowiązek raz w roku weryfikować poprawność stosowanych okresów amortyzacji powodując odpowiednią korektę dokonywanych w następnych latach
obrotowych odpisów amortyzacyjnych.
Spółka prowadzi odrębna ewidencję naliczonych odpisów amortyzacyjnych i umorzeniowych dla wartości niematerialnych i prawnych w ujęciu podatkowym.
Wartości niematerialne i prawne o wartości początkowej powyżej 3.500 zł Spółka amortyzuje począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu przekazania ich do użytkowania, natomiast o wartości równej lub niższej 3.500 zł wprowadza się do rejestru wartości niematerialnych i prawnych i umarza jednorazowo w miesiącu
zakupu w ciężar kosztów bieżącego okresu.
Koszty zakończonych prac rozwojowych
Koszty na prace badawcze są ujmowane w wynik w momencie ich poniesienia.
Koszty zakończonych prac rozwojowych prowadzonych przez jednostkę na własne potrzeby, poniesione przed zastosowaniem technologii, zalicza się do wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli:
§ technologie wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone,
§ techniczna przydatność technologii została stwierdzona i odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie Spółka podjęła decyzję o stosowaniu technologii,
§ koszty prac rozwojowych zostaną pokryte, według przewidywań, przychodami z zastosowania technologii.
Koszty zakończonych prac rozwojowych amortyzuje się przez okres uzyskiwania korzyści ekonomicznych.
Wartość firmy
Wartość firmy wynikającą z przejęcia innego podmiotu ujmuje się po koszcie ustalonym na dzień przejęcia tego podmiotu pomniejszonym o amortyzację i kwotę odpisu z tytułu utraty wartości.
Wartość firmy amortyzuje się przez okres uzyskiwania korzyści ekonomicznych.
Inne wartości niematerialne i prawne
W ramach innych wartości niematerialnych i prawnych spółka wykazuje:
▪ Oprogramowanie komputerowe (w tym w części wytworzonych we własnym zakresie zakończonych prac rozwojowych dotyczących oprogramowania)
▪ Inne wartości niematerialne i prawne
▪ Licencje
▪ Autorskie prawa majątkowe
Stosuje się następujące okresy amortyzacji innych wartości niematerialnych i prawnych
▪ Oprogramowanie komputerowe 5-10 lat
▪ Inne wartości niematerialne i prawne 5-10 lat
▪ Licencje - przez okres trwania licencji
▪ Autorskie prawa majątkowe – przez okres obowiązywania prawa
Wartości niematerialne i prawne w trakcie realizacji
Jednostka ujmuje zgodnie z zasadami opisanymi w części ujęcie początkowe wartość poniesionych kosztów
związanych z tworzeniem wartości niematerialnych we własnym zakresie, w szczególności koszty związane z wdrażaniem oprogramowania.
Koszty finansowania zewnętrznego powiększają cenę nabycia (koszty wytworzenia) wartości niematerialnych i prawnych dla wszystkich aktywów w trakcie okresu tworzenia, przy założeniu, że
- koszty finansowania zewnętrznego są bezpośrednio związane z zakupem, budową lub wytworzeniem dostosowywanego składnika aktywów;
- stanowią faktyczne koszty finansowania zewnętrznego (pomniejszone o ewentualne przychody w razie ich
tymczasowego zainwestowania) z tytułu środków finansowych pozyskanych specjalnie w celu pozyskania dostosowywanego składnika aktywów; lub
- stanowią koszt ogólnych kredytów i pożyczek jednostki, zaś ich kwota wynika z zastosowania stopy kapitalizacji (stanowiącej średni ważony koszt kredytów i pożyczek).
Aktywowanie kosztów finansowania zewnętrznego rozpoczyna się, gdy:
- ponosi się nakłady na dostosowywany składnik aktywów;
- ponosi się koszty finansowania zewnętrznego; oraz
- prowadzone są działania niezbędne do przygotowania składnika aktywów do użytkowania zgodnie z zamierzeniami.
Aktywowania kosztów finansowania zewnętrznego zaprzestaje się, gdy zasadniczo wszystkie czynności niezbędne do przygotowania dostosowywanego składnika aktywów (lub jego części, którą można osobno użytkować) do funkcjonowania zgodnie z zamierzeniami zostały zakończone.
Kosztów finansowania zewnętrznego nie aktywuje się w przypadku przerwania na dłuższy okres działań niezbędnych do przygotowania danego składnika aktywów do funkcjonowania zgodnie z zamierzeniami, chyba, że
zawieszenie stanowi niezbędne i przejściowe opóźnienie.
Zaliczki na wartości niematerialne i prawne
Zaliczki na wartości niematerialne i prawne ujmuje się w wartości godziwej przekazanej zapłaty. Przekazane zaliczki wyrażone w walucie obcej nie podlegają wycenie na dzień bilansowy.
Środki trwałe
Środki trwałe to rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi o przewidzianym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż 1 rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby Spółki. Środki trwałe oddane do użytkowania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, zalicza się do aktywów trwałych jednej ze stron umowy, zgodnie z warunkami określonymi w art. 3 ust. 4 ustawy o rachunkowości.
Ujęcie początkowe
Początkowe ujęcie rzeczowych aktywów trwałych następuje według cen nabycia lub kosztu wytworzenia.
Cena nabycia - kwota należna sprzedającemu, powiększona o koszty związane z zakupem, naliczone do dnia przekazania do używania (w tym koszty transportu, załadunku, wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, opłaty notarialne, skarbowe, odsetki wyliczone wg zamortyzowanego kosztu, różnice kursowe, cło, akcyzę itp.), pomniejszona o podatek od towarów i usług podlegający zwrotowi na podstawie odrębnych przepisów, powiększona o koszty ulepszenia.
Koszt wytworzenia we własnym zakresie jest to koszt wytworzenia, który obejmuje ogół kosztów poniesionych przez jednostkę w okresie jego budowy, montażu, przystosowania i ulepszenia poniesionych do dnia przyjęcia takiego
składnika majątkowego do używania w tym również niepodlegający odliczeniu podatek VAT oraz podatek akcyzowy, a także koszt obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu finansowania nabycia (wytworzenia) środka trwałego, uwzględniający różnice kursowe pomniejszone o przychody z tego tytułu; do kosztu wytworzenia nie zalicza się kosztów ogólnych Zarządu, kosztów sprzedaży, pozostałych kosztów operacyjnych i finansowych oraz kosztów nadmiernych braków, nadmiernego zużycia robocizny i innych zasobów w trakcie budowy, montażu lub ulepszenia środków trwałych i dostosowania do używania.
W razie nabycia w drodze spadku lub darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość początkową rzeczowych aktywów trwałych stanowi cena sprzedaży takiego samego lub podobnego przedmiotu z dnia nabycia, chyba że
umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości; za cenę rynkową uważa się cenę stosowaną na aktywnym rynku w obrocie składnikami tego samego rodzaju, gatunku z uwzględnieniem ich stanu technicznego i stopnia zużycia.
W przypadku trudności w ustaleniu kosztu wytworzenia rzeczowych aktywów trwałych jego wartość początkową ustala biegły rzeczoznawca z uwzględnieniem cen rynkowych z dnia przekazania składnika do użytkowania.
Jeżeli przy zakupie środka trwałego uzyskuje się odroczony termin płatności (jednostka przyjmuje uproszczenie, że za odroczony termin płatności uważa się okres przekraczający 12 miesięcy) jego koszt stanowi ekwiwalent ceny po
zdyskontowaniu. Różnicę pomiędzy ekwiwalentem ceny po zdyskontowaniu, a kwotą całkowitej płatności ujmuje się jako koszty odsetek na przestrzeni okresu kredytowania.
Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu polegającemu na przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, to wartość początkowa środka trwałego powiększa się o sumę wydatków poniesionych na ich ulepszenie. Przyjmuje się, że jeżeli wartość ulepszenia przekracza kwotę 100 tys. zł to konieczne jest przeprowadzenie analizy czy ulepszenie nie ma charakteru odrębnego aktywa. Jeżeli tak to ujmuje się je jako osobny środek trwały i amortyzuje przez okres jego ekonomicznej użyteczności. W takim przypadku konieczne jest
wyodrębnienie z ulepszanego środka trwałego części podlegającej wymianie i usunięciu z aktywów w wartości odpowiadającej jego wartości początkowej skorygowanej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne i utratę wartości. W przypadku braku możliwości ustalenia tej wartości przyjmuje się, że jego wartość na dzień pierwotnego nabycia była równa wartości nabycia na dzień ulepszenia.
Wycena na dzień bilansowy
Na dzień bilansowy środki trwałe wycenia się według cen nabycia, w koszcie wytworzenia lub wartości
przeszacowanej pomniejszonych o umorzenie oraz o odpisy z tytułu utraty wartości.
Grunty własne wyceniane są w cenie nabycia pomniejszonej o odpisy z tytułu utraty wartości.
Amortyzacja
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się drogą systematycznego, planowanego rozłożenia ich wartości początkowej na ustalony okres amortyzacji. Rozpoczęcie amortyzacji następuje w miesiącu następującym po miesiącu przyjęcia
środka trwałego do użytkowania, a jej zakończenie – nie później niż z chwilą zrównania wartości odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych z wartością początkową lub przeznaczenia go do likwidacji, sprzedaży lub stwierdzenia jego niedoboru, z ewentualnym uwzględnieniem przewidywanej przy likwidacji ceny sprzedaży netto pozostałości środka trwałego.
Przy ustalaniu okresu amortyzacji i rocznej stawki amortyzacyjnej uwzględnia się okres ekonomicznej użyteczności środka trwałego na określenie, którego wpływają w szczególności:
▪ fakt użytkowania środka trwałego w warunkach szczególnie uciążliwych,
▪ tempo postępu techniczno-ekonomicznego,
▪ planowane istotne remonty,
▪ prawne lub inne ograniczenia czasu używania środków trwałych,
▪ przewidywaną przy likwidacji cenę sprzedaży netto istotnej pozostałości środka trwałego.
Jednostka przyjmuje do stosowania metodę liniową umorzenia środków trwałych.
Przewidywane okresy amortyzacyjne:
Grunty własne – nie podlegają amortyzacji
Grunty (prawo wieczystego użytkowania gruntów) – przez okres obowiązywania prawa
Budynki i budowle – 5-40 lat
Urządzenia techniczne i maszyny – 5-20 lat
Środki transportu – 3-20 lat
Inne – 5-20 lat
Spółka ma obowiązek raz w roku weryfikować poprawność stosowanych okresów amortyzacji powodując
odpowiednią korektę dokonywanych w następnych latach obrotowych odpisów amortyzacyjnych.
Spółka prowadzi odrębna ewidencję naliczonych odpisów amortyzacyjnych i umorzeniowych dla środków trwałych w ujęciu podatkowym.
Środki trwałe o wartości początkowej powyżej 3.500 zł Spółka amortyzuje począwszy od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu przekazania ich do użytkowania, natomiast o wartości równej lub niższej 3.500 zł wprowadza do rejestru środków trwałych i umarza jednorazowo w miesiącu zakupu w ciężar kosztów bieżącego
okresu.
Przyjmuje się, iż wartość końcowa środków transportu (barki, pchacze, lokomotywy) jest istotna i powinna być uwzględniona w kalkulacji amortyzacji. Wartość końcowa jest wyznaczana na dzień nabycia takiego aktywa w oparciu o średnią cenę złomu niewsadowego (po pomniejszeniu o koszty oczyszczenia) oraz wagę jednostki. Spółka ma obowiązek raz w roku weryfikować poprawność oszacowania wartości rezydualnej powodując odpowiednią korektę dokonywanych w następnych latach obrotowych odpisów amortyzacyjnych, przy czym nie uznaje się za istotną zmianę wartości końcowej zmianę wynikającą z wahania ceny złomu o ile zmiana ta nie przekroczy 20% ceny z dnia
pierwotnego ujęcia aktywa.
Dla pozostałych środków trwałych przyjmuje się, że wartość rezydualna po pomniejszeniu o koszty doprowadzenia do sprzedaży wynosi zero.
Środki trwałe w budowie
Środki trwałe w budowie wycenia się w wysokości ogółu nakładów pozostających w bezpośrednim związku z ich
nabyciem lub wytworzeniem, w tym kosztów finansowych, pomniejszonych o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.
Do środków trwałych w budowie zaliczamy ogół kosztów poniesionych przez Spółkę pozostających w bezpośrednim związku z wytworzeniem środka trwałego, w szczególności:
▪ Dokumentację projektową, dokumentację techniczno-ekonomiczną oraz inne usługi profesjonalne, w szczególności doradztwa, pozostające w bezpośrednim związku z realizacją budowy, itp.,
▪ Wszelkiego rodzaju opłaty – koncesje, pozwolenia, decyzje, odbiory techniczne, podatki od czynności
cywilnoprawnych, podatek od towarów i usług niepodlegający odliczeniu,
▪ Koszty odszkodowań, obiektów zastępczych i tymczasowych,
▪ Materiały bezpośrednie,
▪ Robociznę bezpośrednią, w szczególności płace, ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia wraz z kosztami organizacji, wyposażenia i utrzymania stanowisk pracy,
▪ Koszty obsługi zobowiązań związanych z zaciągnięciem kredytów, pożyczek związanych z budową rzeczowych aktywów trwałych, a także różnice kursowe zrealizowane w trakcie trwania budowy środków trwałych,
▪ Koszty instalacji i montażu,
▪ Koszty nadzoru inwestorskiego oraz bieżącej koordynacji budowy
▪ Inne koszty, które pozostają w bezpośrednim związku z budowanym środkiem trwałym.
Do kosztu wytworzenia środków trwałych w budowie nie zaliczamy w szczególności:
▪ Nakładów na wprowadzenie nowego produktu lub usługi w tym kosztów promocji i reklamy,
▪ Kosztów ogólnego zarządu,
▪ Kosztów operacji finansowych, w tym odsetek i prowizji bankowych oraz różnic kursowych po przekazaniu środka
trwałego do używania,
Koszty finansowania zewnętrznego powiększają cenę nabycia (koszty wytworzenia) rzeczowych aktywów trwałych dla wszystkich aktywów w trakcie budowy, przy założeniu, że:
- koszty finansowania zewnętrznego są bezpośrednio związane z zakupem, budową lub wytworzeniem dostosowywanego składnika aktywów;
- stanowią faktyczne koszty finansowania zewnętrznego (pomniejszone o ewentualne przychody w razie ich tymczasowego zainwestowania) z tytułu środków finansowych pozyskanych specjalnie w celu pozyskania
dostosowywanego składnika aktywów; lub
- stanowią koszt ogólnych kredytów i pożyczek jednostki, zaś ich kwota wynika z zastosowania stopy kapitalizacji (stanowiącej średni ważony koszt kredytów i pożyczek).
Aktywowanie kosztów finansowania zewnętrznego rozpoczyna się, gdy:
- ponosi się nakłady na dostosowywany składnik aktywów;
- ponosi się koszty finansowania zewnętrznego; oraz
- prowadzone są działania niezbędne do przygotowania składnika aktywów do użytkowania zgodnie
z zamierzeniami.
Aktywowania kosztów finansowania zewnętrznego zaprzestaje się, gdy zasadniczo wszystkie czynności niezbędne do przygotowania dostosowywanego składnika aktywów (lub jego części, którą można osobno użytkować) do funkcjonowania zgodnie z zamierzeniami zostały zakończone.
Kosztów finansowania zewnętrznego nie aktywuje się w przypadku przerwania na dłuższy okres działań niezbędnych do przygotowania danego składnika aktywów do funkcjonowania zgodnie z zamierzeniami, chyba że zawieszenie stanowi niezbędne i przejściowe opóźnienie.
Zaliczki na środki trwałe w budowie
Zaliczki na środki trwałe w budowie ujmuje się w wartości godziwej przekazanej zapłaty. Przekazane zaliczki wyrażone w walucie obcej nie podlegają wycenie na dzień bilansowy.
Zaliczenie do rzeczowych aktywów trwałych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego
Leasing klasyfikuje się jako leasing finansowy, gdy w ramach zawartej umowy zasadniczo całe potencjalne korzyści oraz ryzyko wynikające z posiadania przedmiotu leasingu (zgodnie z art. 4 Ustawy o rachunkowości) przenoszone jest na leasingobiorcę.
Aktywa użytkowane na podstawie umowy leasingu finansowego traktuje się jak aktywa Spółki i wycenia w ich wartości godziwej w momencie ich nabycia, nie wyższej jednak niż wartość bieżąca minimalnych opłat leasingowych. Powstające z tego tytułu zobowiązanie wobec leasingodawcy jest prezentowane w sprawozdaniu z sytuacji finansowej w pozycji zobowiązań z tytułu leasingu finansowego.
Koszt (cena nabycia lub koszt wytworzenia) środka trwałego uzyskanego na podstawie umowy leasingu finansowego wycenia się w kwocie stanowiącej sumę niższej z dwóch kwot:
- wartości godziwej przedmiotu leasingu; albo
- wartości bieżącej minimalnych opłat leasingowych, wykorzystującej jako stopę dyskonta stopę procentową leasingu (albo krańcową stopę procentową leasingobiorcy, jeżeli stopy procentowej leasingu nie można w praktyce ustalić), przy czym obie wartości określa się w chwili rozpoczęcia leasingu oraz poniesionych przez leasingobiorcę kosztów bezpośrednio związanych z doprowadzeniem do zawarcia umowy leasingu finansowego.
Aktywa utrzymywane na podstawie umowy leasingu finansowego amortyzuje się przez okres ich przewidywanego użytkowania ekonomicznego na takich samych zasadach jak aktywa własne.
W sytuacji, gdy nie ma wystarczającej pewności, że własność zostanie przeniesiona na koniec okresu leasingu, aktywa są amortyzowane przez krótszy z dwóch okresów: przez okres leasingu lub ich ekonomicznej użyteczności, przy czym wartość początkowa środka trwałego jest równa wartości bieżącej minimalnych płatności leasingowych (wartości zobowiązania z tytułu leasingu bez uwzględnienia kwoty wykupu).
W sytuacji, gdy istnieje wystarczająca pewność, że własność zostanie przeniesiona na koniec okresu leasingu, aktywa są amortyzowane przez okres ich ekonomicznej użyteczności. Jeżeli na dzień rozpoczęcia umowy leasingu przewidywany jest termin usunięcia z bilansu jego przedmiotu przed zakończeniem nominalnego okresu ekonomicznej użyteczności, to dla celów naliczenia amortyzacji przyjmuje się przewidywaną cenę sprzedaży tego aktywa jako wartość nie podlegającą amortyzacji, o ile jest istotna.
Należności długoterminowe
W ramach tej pozycji ujmuje się należności o przewidywanym okresie zapłaty przekraczającym 12 miesięcy z wyjątkiem należności z tytułu dostaw i usług, które niezależnie od terminu wymagalności wykazywane są jako krótkoterminowe.
Należności długoterminowe ujmuje się i wycenia zgodnie z zasadami dotyczącymi aktywów finansowych opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
Inwestycje długoterminowe
Przez inwestycje rozumie się aktywa posiadane przez jednostkę w celu osiągnięcia z nich korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu wartości tych aktywów, uzyskania przychodów w formie odsetek, dywidend lub innych pożytków, a w szczególności te aktywa finansowe oraz te nieruchomości i wartości niematerialne i prawne, które nie są użytkowane przez jednostkę. W ramach tej pozycji ujmuje się inwestycje o przewidywanym okresie utrzymywania przekraczającym 12 miesięcy.
Nieruchomości
Nieruchomości inwestycyjne ujmuje się w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia z uwzględnieniem kosztów przeprowadzenia transakcji nabycia.
Na cenę nabycia składa się cena zakupu powiększona o wszystkie koszty bezpośrednio związane z transakcją nabycia (opłata za obsługę prawną, podatek od zakupu, itp.)
Jeżeli przy zakupie nieruchomości uzyskuje się odroczony termin płatności (jednostka przyjmuje uproszczenie, że za
odroczony termin płatności uważa się okres przekraczający 12 miesięcy) jego koszt stanowi ekwiwalent ceny po zdyskontowaniu. Różnicę pomiędzy ekwiwalentem ceny po zdyskontowaniu, a kwotą całkowitej płatności ujmuje się jako koszty odsetek na przestrzeni okresu kredytowania.
W sytuacji gdy nieruchomość jest częściowo wykorzystywana w celach inwestycyjnych a częściowo dla własnych potrzeb i nie ma możliwości wydzielenia i odrębnej wyceny tych aktywów przyjmuje się klasyfikację taką jakby cała nieruchomość była wykorzystywana dla jednego celu – inwestycyjnego lub użytku na własne potrzeby w zależności, od tego która z tych funkcji jest dominująca.
Jeżeli nastąpiła zmiana klasyfikacji nieruchomości ze środka trwałego do nieruchomości inwestycyjnej to cały efekt reklasyfikacji ujmuje się w rachunku zysków i strat.
Na dzień 31 grudnia każdego roku wyceny dokonuje się w oparciu o operaty szacunkowe przygotowane przez niezależnych ekspertów. Przyjmuje się, że nie ma konieczności przeprowadzenia niezależnej wyceny dla nieruchomości, których wartość godziwa na dzień nabycia lub dzień ostatniej wyceny była niższa niż 1 milion złotych. W takim przypadku jednostka ocenia czynniki mogące mieć wpływ na wartość godziwą aktywa. W przypadku
stwierdzenia braku przesłanek mogących wpłynąć na wartość aktywa przyjmuje się, że wartość godziwa z poprzedniej wyceny ma zastosowanie dla wyceny na dzień 31 grudnia. Ocenę czynników mogących mieć wpływ na wartość godziwą aktywa przeprowadza się również na każdy inny dzień bilansowy.
Zysk lub strata wynikająca za zmiany wartości godziwej nieruchomości ujmuje się w wyniku za okres, w którym nastąpiła zmiana w pozycji inne przychody/koszty operacyjne.
Udziały w jednostkach zależnych, współzależnych i stowarzyszonych
Inwestycje w jednostkach zależnych, współzależnych i stowarzyszonych traktowane są przez jednostkę, jako instrumenty finansowe wyłączone z regulacji Rozporządzenia Ministra Finansów o instrumentach finansowych.
Inwestycje w jednostkach zależnych, współzależnych i stowarzyszonych wycenia się początkowo według ceny nabycia, stanowiącej wartość godziwą na dzień wymiany aktywów wydanych, zobowiązań zaciągniętych lub wziętych na siebie (w tym zapłaty warunkowej, która nastąpi z dużym prawdopodobieństwem i można ją wiarygodnie ustalić) oraz instrumentów kapitałowych wyemitowanych przez inwestora.
Wszelkie koszty bezpośrednio związane z nabyciem zwiększają wartość inwestycji. Ponoszone koszty transakcyjne do dnia nabycia ujmowane są na osobnym koncie w ramach tej pozycji o ile prawdopodobieństwo dokonania transakcji nabycia jest na dzień bilansowy wysoce prawdopodobne.
Odroczoną zapłatę dyskontuje się do poziomu wartości bieżącej na dzień wymiany.
Koszty bezpośrednio związane z przejęciem obejmują honoraria zapłacone biegłym rewidentom, doradcom prawnym,
rzeczoznawcom majątkowym oraz innym konsultantom w związku z przeprowadzeniem połączenia.
Po początkowym ujęciu udziały w jednostkach zależnych, współzależnych oraz stowarzyszonych wykazuje się po cenie nabycia pomniejszonej o łączne odpisy z tytułu utraty wartości.
Udziały i akcje w pozostałych jednostkach
W ramach innych długoterminowych aktywów finansowych jednostka ujmuje aktywa finansowe zakwalifikowane, jako
przeznaczone do sprzedaży w okresie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia bilansowego.
Udziały i akcje w pozostałych jednostkach ujmuje się i wycenia zgodnie z zasadami dotyczącymi aktywów finansowych opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
W pozycji „Udziały i akcje w pozostałych jednostkach, w których Spółka posiada trwałe zaangażowanie w kapitale, ujmuje się inwestycje w jednostkach zakwalifikowane jako przeznaczone do sprzedaży, w tym udziały i akcje w jednostkach, w których Spółka posiada powyżej 20% w kapitale tych jednostek, ale nie sprawuje kontroli ani nie
wywiera znaczącego wpływu na tą jednostkę.
Udzielone pożyczki długoterminowe
W ramach tej pozycji ujmuje się udzielone pożyczki w części, w której są wymagalne w okresie powyżej 12 miesięcy od dnia bilansowego.
Udzielone pożyczki długoterminowe ujmuje się i wycenia zgodnie z zasadami dotyczącymi aktywów finansowych
opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
Inne długoterminowe aktywa finansowe
W ramach innych długoterminowych aktywów finansowych jednostka ujmuje te pozycje aktywów finansowych, które generują przychody finansowe (np. należności z tytułu leasingu finansowego)
Pozostałe długoterminowe aktywa finansowe ujmuje się i wycenia zgodnie z zasadami dotyczącymi aktywów
finansowych opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
Pozostałe długoterminowe aktywa niefinansowe
W ramach pozostałych długoterminowych aktywów niefinansowych jednostka ujmuje aktywa niefinansowe przypadającej do rozliczenia w okresie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia bilansowego.
Aktywa niefinansowe wycenia się w cenie nabycia pomniejszonej o łączne odpisy z tytułu utraty wartości.
Inne rozliczenia międzyokresowe
Do długoterminowych rozliczeń międzyokresowych zalicza się rozliczenia międzyokresowe kosztów, których termin rozliczenia jest dłuższy niż 12 miesięcy od dnia bilansowego.
W ramach długoterminowych rozliczeń międzyokresowych ujmuje się kwoty nakładów poniesionych w związku z tzw. remontami klasowymi i podobnych, jednostek pływających i środków transportu kolejowego i obsługi portowej
w części przypadającej do rozliczenia powyżej 12 miesięcy od dnia bilansowego.
W przypadku gdy jednorazowa wartość poniesionych nakładów na remont klasowy przekracza 100 tys. zł jednostka powinna dokonać oceny czy w ramach przeglądu nie nastąpiła istotna modernizacja środka trwałego (np. wymiana silnika, wymiana pokładu itp.) w takim przypadku o ile możliwe jest wyodrębnienie wartości godziwej wymienionego elementu uznaje się go za środek trwały i amortyzuje zgodnie z jego okresem ekonomicznej użyteczności.
Materiały (w tym części zamienne)
Ujęcie początkowe
Materiały ujmuje się według cen nabycia.
Cena nabycia - kwota należna sprzedającemu, powiększona o koszty związane z zakupem, naliczone do dnia przekazania do używania (w tym koszty transportu, załadunku, wyładunku, ubezpieczenia w drodze), pomniejszona o podatek od towarów i usług podlegający zwrotowi na podstawie odrębnych przepisów.
Części zamienne o wartości jednostkowej powyżej 50 tys. zł ujmuje się na osobnym koncie.
Wycena na dzień bilansowy
Na dzień bilansowy materiały wycenia się według cen nabycia nie wyższych od cen ich sprzedaży netto na dzień bilansowy.
W przypadku stwierdzenia utraty przydatności materiałów jednostka zobowiązana jest do dokonania oceny ich wartości i ujęcia odpisu aktualizującego w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych.
Nie podlegają ewidencji magazynowej materiały, a wartość ich podlega zaliczeniu do kosztów zużycia materiałów, które bezpośrednio po zakupie zostają wydane do zużycia.
Rozchodu materiałów dokonuje się w oparciu o metodę FIFO.
Towary
Ujęcie początkowe
Towary ujmuje się według cen nabycia.
Cena nabycia - kwota należna sprzedającemu, powiększona o koszty związane z zakupem, naliczone do dnia przekazania do używania (w tym koszty transportu, załadunku, wyładunku, ubezpieczenia w drodze), pomniejszona o podatek od towarów i usług podlegający zwrotowi na podstawie odrębnych przepisów.
Wycena na dzień bilansowy
Na dzień bilansowy towary wycenia się według cen nabycia nie wyższych od cen ich sprzedaży netto na dzień bilansowy.
W przypadku stwierdzenia utraty przydatności materiałów jednostka zobowiązana jest do dokonania oceny ich wartości i ujęcia odpisu aktualizującego w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych.
Rozchodu towarów dokonuje się w oparciu o metodę FIFO.
Zaliczki na dostawy i usługi
Zaliczki na materiały, towary i usługi ujmuje się w wartości godziwej przekazanej zapłaty. Przekazane zaliczki wyrażone w walucie obcej nie podlegają wycenie na dzień bilansowy.
Należności krótkoterminowe
W ramach tej pozycji ujmuje się należności o przewidywanym okresie zapłaty do 12 miesięcy z wyjątkiem należności z tytułu dostaw i usług, które niezależnie od terminu wymagalności wykazywane są, jako krótkoterminowe.
Należności z tytułu dostaw i usług
Należności z tytułu dostaw i usług związanych z działalności operacyjną jednostki oraz salda debetowe wobec
dostawców prezentowane są, jako należności z tytułu dostaw i usług) i klasyfikowane są jako instrumenty finansowe w kategorii pożyczki i należności i wyceniane są zgodnie z zasadami opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
Inne należności
Należności z tytułu dostaw i usług o charakterze inwestycji z terminem wymagalności do 12 miesięcy prezentowane są, jako inne należności.
W ramach innych należności ujmuje się zadeklarowane, lecz niewypłacone na dzień bilansowy należności z tego tytułu o ile termin wymagalności nie przekracza 12 miesięcy, w wartości nominalnej, jak również należności wynikające z ustalenia przychodów z niezakończonych umów o usługi.
Inne należności oraz należności z tytułu dostaw i usług związanych z działalności inwestycyjną nie są klasyfikowane są jako instrumenty finansowe i są wyceniane w kwocie należnej zapłaty możliwej do odzyskania z zachowaniem zasady ostrożności.
Należności wynikające z ustalenia przychodów z niezakończonych umów o usługi ujmowane są w kwocie różnicy pomiędzy przychodem ustalonym według procentu zaawansowania danej usługi w trakcie realizacji (ustalonego w oparciu o stosunek kosztów poniesionych do kosztów całkowitych realizacji usługi) i przychodu zafakturowanego. w przypadku braku możliwości racjonalnego oszacowania realizowanej na usłudze marży, przychód doszacowany jest do wysokości poniesionych kosztów, a cały zysk na usłudze realizowany jest w dniu zakończenia świadczenia tej usługi.
Należności z tytułu podatków
Należności z tytułu podatków oraz inne należności niebędące aktywami finansowymi wyceniane są w kwocie należnej zapłaty możliwej do odzyskania z zachowaniem zasady ostrożności.
Aktywa z tytułu bieżącego podatku dochodowego stanowią kwotę podatku dochodowego podlegającego zwrotowi z tytułu nadpłaty podatku za dany okres.
Aktywa z tytułu bieżącego podatku dochodowego wycenia się w kwocie przewidywanej do odzyskania od organów
podatkowych.
Jednostka dokonuje kompensaty należności z zobowiązaniami tytułu bieżącego podatku, jeżeli:
- posiada tytuł prawny do przeprowadzenia kompensaty ujmowanych kwot
- ma zamiar zapłacić podatek w kwocie netto lub jednocześnie zrealizować należność i rozliczyć zobowiązanie.
Należności dochodzone na drodze sądowej
Należności dochodzone na drodze sądowej ujmowane są i wyceniane na zasadach ogólnych, przy czym objęte są odpisem w 100% i wykazywane są w wartości zero.
Odpis od powyższych należności nie jest dokonywany, jeśli przed dniem zatwierdzenia sprawozdania finansowego Zarząd posiada wiarygodne informacje, z których wynika, iż ich zapłata jest wysoce prawdopodobna, między innymi poprzez rzeczywiste otrzymanie zapłaty lub sprzedaż tych wierzytelności.
Inwestycje krótkoterminowe
Przez inwestycje rozumie się aktywa posiadane przez jednostkę w celu osiągnięcia z nich korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu wartości tych aktywów, uzyskania przychodów w formie odsetek, dywidend lub innych pożytków, a w szczególności te aktywa finansowe, które nie są użytkowane przez jednostkę.
W ramach tej pozycji ujmuje się inwestycje o przewidywanym okresie utrzymywania do 12 miesięcy.
Inwestycje krótkoterminowe prezentuje się w następujących pozycjach bilansu:
Udziały w jednostkach niepowiązanych
W ramach innych krótkoterminowych aktywów finansowych jednostka ujmuje aktywa finansowe zakwalifikowane, jako przeznaczone do sprzedaży w okresie do 12 miesięcy od dnia bilansowego lub przeznaczone do obrotu.
Udziały i akcje w pozostałych jednostkach ujmuje się i wycenia zgodnie z zasadami dotyczącymi aktywów finansowych opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
Udzielone pożyczki krótkoterminowe
W ramach tej pozycji ujmuje się udzielone pożyczki w części, w której są wymagalne w okresie do 12 miesięcy od dnia bilansowego.
Udzielone pożyczki krótkoterminowe ujmuje się i wycenia zgodnie z zasadami dotyczącymi aktywów finansowych opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe
Inne krótkoterminowe aktywa finansowe
W ramach innych krótkoterminowych aktywów finansowych jednostka ujmuje te pozycje aktywów finansowych, które generują przychody finansowe (np. należności z tytułu leasingu finansowego)
Pozostałe krótkoterminowe aktywa finansowe ujmuje się i wycenia zgodnie z zasadami dotyczącymi aktywów finansowych opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
Środki pieniężne i inne aktywa pieniężne
Środki pieniężne i ich ekwiwalenty wykazuje się w wartości godziwej, która odpowiada ich wartości nominalnej. Środki pieniężne w walutach obcych wyceniane zgodnie z zasadami opisanymi w punkcie - Wycena pozycji wyrażonych w walutach obcych.
Inne inwestycje krótkoterminowe (niefinansowe)
W ramach pozostałych krótkoterminowych aktywów jednostka ujmuje aktywa niefinansowe przypadającej do rozliczenia w okresie do 12 miesięcy od dnia bilansowego.
Aktywa niefinansowe wycenia się w cenie nabycia pomniejszonej o łączne odpisy z tytułu utraty wartości.
Krótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe
Inne rozliczenia międzyokresowe
Do krótkoterminowych rozliczeń międzyokresowych zalicza się rozliczenia międzyokresowe kosztów, których termin rozliczenia jest do 12 miesięcy od dnia bilansowego.
W ramach krótkoterminowych rozliczeń międzyokresowych ujmuje się kwoty nakładów poniesionych w związku z tzw. remontami klasowymi i podobnych, jednostek pływających i środków transportu kolejowego i obsługi portowej w części przypadającej do rozliczenia do 12 miesięcy od dnia bilansowego.
W przypadku, gdy jednorazowa wartość poniesionych nakładów na remont klasowy przekracza 100 tys. zł jednostka powinna dokonać oceny czy w ramach przeglądu nie nastąpiła istotna modernizacja środka trwałego (np. wymiana silnika, wymiana pokładu itp.) w takim przypadku o ile możliwe jest wyodrębnienie wartości godziwej wymienionego elementu uznaje się go za środek trwały i amortyzuje zgodnie z jego okresem ekonomicznej użyteczności.
Należne wpłaty na kapitał podstawowy
Należne wpłaty na kapitał podstawowy wykazuje się w kwocie uchwalonego, lecz niewniesionego kapitału
podstawowego.
Analogicznie w przypadku należnych dopłat do kapitału wykazuje się w odrębnej pozycji „należne dopłaty na kapitał rezerwowy”.
Udziały (akcje) własne
Udziały (akcje) własne ujmuje się w cenie nabycia.
Kapitał podstawowy
Wyemitowany kapitał udziałowy/akcyjny wyceniany jest w wartości nominalnej.
Kapitał zapasowy
Kapitał zapasowy tworzony jest z kwot zatrzymanych z zysku zgodnie z uchwałami organów jednostki lub z dopłat
wspólników w wartości nominalnej.
W przypadku nadwyżki wartości emisyjnej nad wartością nominalną udziałów (akcji) prezentuje się ją dodatkowo w odrębnej pozycji kapitałów.
Kapitał z aktualizacji wyceny
Kapitał z aktualizacji wyceny zmniejsza się w wyniku usunięcia z bilansu środków trwałych, w kwocie, która uprzednio
zwiększyła wartość tego środka trwałego na skutek przeszacowania (korekta hiperinflacyjna z roku 1995).
W pozycji 203a prezentuje się dodatkowo skutki przeszacowania pozycji wycenianych w wartości godziwej przez kapitał. z uwagi na fakt, iż przyjęto zasadę wyceny aktywów finansowych przeznaczonych do sprzedaży przez rachunek zysków i strat, pozycja ta powinna wynosić zero.
Kapitał z rozliczenia połączenia
W ramach kapitału z rozliczenia połączenia jednostka ujmuje kapitał wynikający z rozliczenia połączenia jednostki z inną jednostką w oparciu o metodę łączenia udziałów opisaną w punkcie
Połączenia jednostek gospodarczych pod wspólną kontrolą.
Rezerwy na zobowiązania
Rezerwy tworzone są w przypadku, kiedy na jednostce ciąży istniejący obowiązek, prawny lub zwyczajowo
oczekiwany, wynikający ze zdarzeń przeszłych i gdy prawdopodobne jest, że wypełnienie tego obowiązku spowoduje konieczność wypływu środków uosabiających korzyści ekonomiczne oraz można dokonać wiarygodnego szacunku kwoty tego zobowiązania.
Rezerwy dzieli się na część długo i krótkoterminową w zależności od przewidywanego terminu ich realizacji.
Ujmowana kwota rezerwy odzwierciedla możliwie najdokładniejszy szacunek kwoty wymaganej do rozliczenia bieżącego zobowiązania na dzień bilansowy, z uwzględnieniem ryzyka i niepewności związanej z tym
zobowiązaniem. w przypadku wyceny rezerwy metodą szacunkowych przepływów pieniężnych koniecznych do rozliczenia bieżącego zobowiązania, jej wartość bilansowa odpowiada wartości bieżącej tych przepływów (w przypadku, gdy wpływ pieniądza w czasie jest istotny).
Jeśli zachodzi prawdopodobieństwo, że część lub całość korzyści ekonomicznych wymaganych do rozliczenia rezerwy będzie można odzyskać od strony trzeciej, należność tę ujmuje się, jako składnik aktywów, jeśli prawdopodobieństwo odzyskania tej kwoty jest odpowiednio wysokie i da się ją wiarygodnie wycenić.
Rezerwa na świadczenia pracownicze
W ramach tych pozycji ujmuje się wszystkie rezerwy wynikające ze świadczeń pracowniczych, z wyjątkiem płatności w formie akcji, w tym:
▪ rezerwy z tytułu odpraw emerytalnych i rentowych
▪ rezerwy z tytułu odpraw pośmiertnych
▪ rezerwy na nagrody jubileuszowe
▪ rezerwy z tytułu niewykorzystanych urlopów
▪ rezerwy z tytułu niewypłaconych premii i nagród
W zależności od przewidywanego terminu realizacji rezerwy dzieli się je na część długoterminową (powyżej 12 miesięcy od dnia bilansowego) oraz krótkoterminową (do 12 miesięcy od dnia bilansowego).
Rezerwy na świadczenia pracownicze tworzy się w ciężar kosztów rodzajowych i rozwiązuje w dobro tych kosztów. w jednym roku zawiązanie i rozwiązanie tej samej rezerwy wykazuje się zawsze per saldo. w przypadku nadwyżki kwoty rozwiązanych rezerw nad wartością kosztów, gdzie wykazano ich zawiązanie, różnicę rozwiązuje się w pozostałe przychody operacyjne.
Rezerwy z tytułu niewykorzystanych urlopów
Kumulowane płatne nieobecności to nieobecności, do których uprawnienia przechodzą na przyszłe okresy i które można wykorzystać w przyszłości, jeśli w bieżącym okresie nie zostały w pełni wykorzystane (przykładami takich nieobecności są: niewykorzystane urlopy, urlopy szkoleniowe). w związku ze skumulowanymi płatnymi nieobecnościami ujmuje się zobowiązanie, kiedy świadczenie pracy pracowników zwiększa ich uprawnienia do przyszłych płatnych nieobecności. Zobowiązanie wycenia się w dodatkowej kwocie pozostającej do zapłacenia
w związku z niewykorzystanymi na dzień bilansowy uprawnieniami przeniesionymi na następny okres. Szacunku dokonuje się na koniec każdego miesiąca.
Świadczenia po okresie zatrudnienia
Świadczeniami po okresie zatrudnienia są wszystkie świadczenia należne z tytułu wycofania się z życia zawodowego (np. odprawy emerytalne, rentowe i pośmiertne).
Zobowiązanie z tytułu programu określonych świadczeń wycenia się w wartości bieżącej zobowiązania z tytułu określonych świadczeń w oparciu o wycenę niezależnego aktuariusza przeprowadzoną raz w roku. w przypadku istotnych zmian w wielkości zatrudnienia w ciągu roku lub modyfikacji zasad wypłacania świadczeń rezerwy takie powinny być szacowane na koniec każdego kwartału.
Inne długoterminowe świadczenia pracownicze
Inne długoterminowe świadczenia pracownicze obejmują wszelkie długoterminowe świadczenia, takie jak: nagrody
jubileuszowe, systemy premiowe płatne później niż 12 miesięcy po zakończeniu okresu, w którym pracownicy wykonywali pracę w związku z określonym systemem premiowym, wszelkie inne wynagrodzenia płatne później niż 12 miesięcy od końca okresu, w którym pracownicy wykonywali związana z nimi pracę. Rezerwy tworzy się w oparciu o wycenę niezależnego aktuariusza przeprowadzoną raz w roku. w przypadku istotnych zmian w wielkości zatrudnienia w ciągu roku lub modyfikacji zasad wypłacania świadczeń rezerwy takie powinny być szacowane na koniec każdego kwartału.
Świadczenia z tytułu rozwiązania stosunku pracy
Świadczenia z tytułu rozwiązania stosunku pracy dotyczą wszystkich świadczeń pracowniczych powstałych w wyniku rozwiązania stosunku pracy, a niewykonywanej pracy.
Zobowiązanie ujęte w związku ze świadczeniami płatnymi w momencie rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem (lub grupą pracowników) wycenia się w wartości przewidywanej wysokości świadczeń, zdyskontowanej według stopy dyskonta, o ile świadczenia te przypadają w terminie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia bilansowego.
Zobowiązanie z tytułu dobrowolnego rozwiązania stosunku pracy wycenia się na podstawie liczby pracowników, którzy zgodnie z przewidywaniami, przyjmą ofertę dobrowolnego zwolnienia.
Rezerwy na premie wypłacane, co sześć miesięcy
Przyjmuje się zasadę, ze rezerwę na premię wypłacaną w połowie roku tworzy się przez pierwsze sześć miesięcy każdego roku, a na premię wypłacaną na koniec roku tworzy się przez drugie sześć miesięcy każdego roku, przy założeniu, że spełnione są definicje rezerwy opisane wyżej.
Pozostałe rezerwy
W ramach tych pozycji ujmuje się rezerwy na zobowiązania inne niż wymienione wcześniej w tym z tytułu umów rodzących obciążenia, restrukturyzacji, spraw spornych w sądzie itp.
W zależności od przewidywanego terminu realizacji rezerwy dzieli się je na część długoterminową (powyżej 12 miesięcy od dnia bilansowego) oraz krótkoterminową (do 12 miesięcy od dnia bilansowego).
Pozostałe rezerwy tworzy się w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych lub finansowych i rozwiązuje w dobro tych kosztów. w jednym roku zawiązanie i rozwiązanie tej samej rezerwy wykazuje się zawsze per saldo. w przypadku nadwyżki kwoty rozwiązanych rezerw nad wartością kosztów, gdzie wykazano ich zawiązanie, różnicę rozwiązuje się w pozostałe przychody operacyjne lub przychody finansowe.
Umowy rodzące obciążenia
Bieżące zobowiązania wynikające z umów rodzących obciążenia ujmuje się i wycenia jak rezerwy. Za umowę rodzącą obciążenia uważa się umowę zawartą przez jednostkę, wymuszającą nieuniknione koszty realizacji zobowiązań umownych, których wartość przekracza wysokość korzyści ekonomicznych przewidywanych w ramach umowy.
Restrukturyzacja
Rezerwa na koszty restrukturyzacji ujmowana jest tylko wtedy, gdy jednostka opracowała szczegółowy i formalny
plan restrukturyzacji i ogłosiła wszystkim zainteresowanym stronom zamiar jego realizacji lub jego główne założenia. Wycena rezerwy restrukturyzacyjnej obejmuje wyłącznie bezpośrednie koszty restrukturyzacji, czyli kwoty niezbędne do przeprowadzenia restrukturyzacji i niezwiązane z bieżącą działalnością podmiotu.
Zobowiązania długoterminowe
W ramach tej pozycji ujmuje się zobowiązania o przewidywanym okresie zapłaty przekraczającym 12 miesięcy z wyjątkiem zobowiązań z tytułu dostaw i usług, które niezależnie od terminu wymagalności wykazywane są, jako
krótkoterminowe.
Zobowiązania z tytułu kredytów i pożyczek
W ramach tej pozycji ujmuje się długoterminową część kredytów i pożyczek od pozostałych podmiotów. Zobowiązania te klasyfikowane są, jako instrumenty finansowe w kategorii pozostałe zobowiązania i wyceniane są zgodnie z zasadami opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
Zobowiązania z tytułu emisji dłużnych papierów wartościowych
W ramach tej pozycji ujmuje się długoterminową część zobowiązania z tytułu wyemitowanych obligacji. Zobowiązania te klasyfikowane są, jako instrumenty finansowe w kategorii pozostałe zobowiązania i wyceniane są zgodnie z zasadami opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
Inne zobowiązania finansowe
W ramach tej pozycji ujmowane są następujące pozycje:
▪ długoterminowa część zobowiązania z tytułu leasingu finansowego
▪ długoterminowa część zobowiązań finansowych zakwalifikowanych do kategorii przeznaczonych do obrotu w sytuacji, gdy zobowiązanie to generuje koszty finansowe.
W ramach długoterminowych zobowiązań finansowych z tytułu leasingu jednostka ujmuje zobowiązania w części przypadającej do zapłaty w okresie dłuższym niż 12 miesięcy od daty bilansowej.
Zobowiązania wynikające z umów leasingu finansowego wyceniane są według niższej z następujących wartości:
- wartości godziwej przedmiotu leasingu; lub
- wartości bieżącej minimalnych płatności leasingowych, według stopy procentowej wynikającej z umowy leasingu (lub krańcowej stopy procentowej, jeśli ustalenie stopy wynikającej z umowy nie jest możliwe ze względów praktycznych), jako stopy dyskonta, – którą ustala się w momencie podpisania umowy leasingu.
Płatności leasingowe dzielone są na część odsetkową i zmniejszenie zobowiązania z tytułu leasingu, tak by stopa odsetek od pozostającego zobowiązania była wielkością stałą. Koszty finansowe odnosi się bezpośrednio do
rachunku zysków i strat, chyba, że można je bezpośrednio przyporządkować do odpowiednich aktywów.
Zobowiązania wekslowe
W ramach tej pozycji ujmuje się długoterminową część zobowiązania z tytułu wystawionych weksli. Zobowiązania wekslowe wycenia się w wartości nominalnej.
Inne długoterminowe zobowiązania (niefinansowe)
W ramach tej pozycji ujmuje się zobowiązania, które nie mają charakteru zobowiązań finansowych o przewidywanym okresie zapłaty przekraczającym 12 miesięcy. Zobowiązania niefinansowe wycenia się w wartości nominalnej.
Zobowiązania krótkoterminowe
W ramach tej pozycji ujmuje się zobowiązania o przewidywanym okresie zapłaty do 12 miesięcy z wyjątkiem zobowiązań z tytułu dostaw i usług, które niezależnie od terminu wymagalności wykazywane są, jako
krótkoterminowe.
Zobowiązania z tytułu dostaw i usług
Zobowiązania związane z działalności operacyjną jednostki oraz salda kredytowe od odbiorców prezentowane są, jako zobowiązania z tytułu dostaw i usług i klasyfikowane są, jako instrumenty finansowe w kategorii pozostałe zobowiązania finansowe i wyceniane są zgodnie z zasadami opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
Zobowiązania z tytułu kredytów i pożyczek
W ramach tej pozycji ujmuje się krótkoterminową część kredytów i pożyczek od pozostałych podmiotów. Zobowiązania te klasyfikowane są, jako instrumenty finansowe w kategorii pozostałe zobowiązania i wyceniane są zgodnie z zasadami opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
Zobowiązania z tytułu emisji dłużnych papierów wartościowych
W ramach tej pozycji ujmuje się krótkoterminową część zobowiązania z tytułu wyemitowanych obligacji. Zobowiązania te klasyfikowane są, jako instrumenty finansowe w kategorii pozostałe zobowiązania i wyceniane są zgodnie z zasadami opisanymi w punkcie Instrumenty finansowe.
Inne zobowiązania finansowe
W ramach tej pozycji ujmowane są następujące pozycje
▪ krótkoterminowa część zobowiązania z tytułu leasingu finansowego
▪ krótkoterminowa część zobowiązań finansowych zakwalifikowanych do kategorii przeznaczonych do obrotu w sytuacji, gdy zobowiązanie to generuje koszty finansowe.
W ramach krótkoterminowych zobowiązań finansowych z tytułu leasingu jednostka ujmuje zobowiązania w części przypadającej do zapłaty w okresie krótszym niż 12 miesięcy od daty bilansowej.
Zobowiązania wynikające z umów leasingu finansowego wyceniane są według niższej z następujących wartości:
- wartości godziwej przedmiotu leasingu; lub
- wartości bieżącej minimalnych płatności leasingowych, według stopy procentowej wynikającej z umowy leasingu (lub krańcowej stopy procentowej, jeśli ustalenie stopy wynikającej z umowy nie jest możliwe ze względów praktycznych), jako stopy dyskonta, – którą ustala się w momencie podpisania umowy leasingu.
Płatności leasingowe dzielone są na część odsetkową i zmniejszenie zobowiązania z tytułu leasingu, tak by stopa odsetek od pozostającego zobowiązania była wielkością stałą. Koszty finansowe odnosi się bezpośrednio do rachunku zysków i strat, chyba, że można je bezpośrednio przyporządkować do odpowiednich aktywów.
Zaliczki otrzymane na poczet dostaw i usług
W ramach tej pozycji ujmuje się otrzymane zaliczki na poczet dostaw i usług, dla których nie nastąpiło rozpoczęcie świadczenia usługi. Otrzymane zaliczki wykazywane są w wartości nominalnej otrzymanej płatności.
Zobowiązania wekslowe
W ramach tej pozycji ujmuje się długoterminową część zobowiązania z tytułu wystawionych weksli. Zobowiązania
wekslowe wycenia się w wartości nominalnej.
Zobowiązania z tytułu podatków, ceł, ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych oraz innych tytułów publicznoprawnych
Zobowiązania z tytułu podatków wyceniane są w kwocie należnej zapłaty.
Bieżące zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego stanowi kwotę podatku dochodowego do zapłacenia od dochodu do opodatkowania osiągniętego w danym okresie.
Bieżące obciążenie podatkowe jest obliczane na podstawie wyniku podatkowego (podstawy opodatkowania) danego okresu sprawozdawczego. Zysk (strata) podatkowa różni się od księgowego zysku (straty) netto w związku z wyłączeniem przychodów przejściowo niepodlegających opodatkowaniu i kosztów przejściowo niestanowiących kosztów uzyskania przychodów oraz pozycji kosztów i przychodów, które nigdy nie będą podlegały opodatkowaniu. Obciążenia podatkowe są wyliczane w oparciu o stawki podatkowe obowiązujące w danym roku obrotowym.
Jednostka dokonuje kompensaty należności z zobowiązaniami tytułu bieżącego podatku, jeżeli:
- posiada tytuł prawny do przeprowadzenia kompensaty ujmowanych kwot
- ma zamiar zapłacić podatek w kwocie netto lub jednocześnie zrealizować należność i rozliczyć zobowiązanie.
Zobowiązania z tytułu wynagrodzeń
Zobowiązanie powstające w związku z pracą wyświadczoną przez pracownika, wycenia się według wartości rozliczeniowej, stanowiącej niezdyskontowaną wartość świadczeń, jakie zgodnie z przewidywaniami zostaną wypłacone za tę pracę, po odjęciu kwot już wypłaconych w okresie do 12 miesięcy.
Inne krótkoterminowe zobowiązania (niefinansowe)
W ramach tej pozycji ujmuje się zobowiązania, które nie mają charakteru zobowiązań finansowych o przewidywanym okresie zapłaty do 12 miesięcy. Zobowiązania niefinansowe wycenia się w wartości nominalnej.
Fundusze specjalne
W ramach tej pozycji ujmuje się zobowiązania wobec Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz innych funduszy celowych. Zobowiązania wobec funduszy specjalnych wyceniane są w wartości nominalnej.
Rozliczenia międzyokresowe
Jednostka dokonuje biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów w wysokości prawdopodobnych zobowiązań przypadających na bieżący okres sprawozdawczy, wynikających w szczególności ze świadczeń wykonanych na rzecz jednostki przez kontrahentów. Zobowiązania ujęte, jako bierne rozliczenia międzyokresowe i zasady ustalania ich
wysokości powinny wynikać z uznanych zwyczajów handlowych w kwocie wiarygodnego szacunku.
Ujemna wartość firmy
Ujemną wartości firmy do wysokości nieprzekraczającej wartości godziwej nabytych aktywów trwałych, z wyłączeniem długoterminowych aktywów finansowych notowanych na regulowanych rynkach, jednostka zalicza do międzyokresowych rozliczeń przychodów i rozlicza przez okres będący średnią ważoną okresu ekonomicznej użyteczności nabytych i podlegających amortyzacji aktywów. Ujemna wartość firmy w kwocie przekraczającej wartoś/span>godziwą aktywów trwałych, z wyłączeniem długoterminowych aktywów finansowych notowanych na regulowanych rynkach, zaliczana jest do przychodów na dzień połączenia.
Inne rozliczenia międzyokresowe
W ramach długoterminowych innych rozliczeń międzyokresowych jednostka ujmuje otrzymane z góry płatności dotyczące świadczonych przez jednostkę usług o charakterze długoterminowym oraz rezerwy na wykonane, lecz niezafakturowane przez kontrahentów usługi w części przypadającej do realizacji w okresie dłuższym niż 12 miesięcy
od daty bilansowej.
W ramach krótkoterminowych innych rozliczeń międzyokresowych jednostka ujmuje otrzymane z góry płatności dotyczące świadczonych przez jednostkę usług o charakterze długoterminowym oraz rezerwy na wykonane, lecz niezafakturowane przez kontrahentów usługi w części przypadającej do realizacji w okresie krótszym niż 12 miesięcy od daty bilansowej.
Aktywa i zobowiązania z tytułu odroczonego podatku dochodowego
Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego są kwotami przewidzianymi w przyszłych okresach do odliczenia od podatku ze względu na:
- ujemne różnice przejściowe,
- przeniesienie na kolejny okres nierozliczonych strat podatkowych.
Zobowiązanie z tytułu podatku odroczonego dochodowego stanowi kwotę podatku dochodowego do zapłacenia w przyszłych okresach z tytułu dodatnich różnic przejściowych. Podatek odroczony ujmuje się od różnic
przejściowych między wartością bilansową składników aktywów i zobowiązań w jednostkowym sprawozdaniu finansowym a odpowiadającą im podstawą opodatkowania stosowaną do obliczania wysokości zysku opodatkowanego, a także od nierozliczonych strat podatkowych oraz niewykorzystanych ulg podatkowych.
Istnieją konkretne wymogi dotyczące ujmowania aktywów oraz rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego powstałych w wyniku początkowego ujęcia aktywów i zobowiązań, z tytułu których występują ujemne różnice przejściowe oraz dodatnie różnice przejściowe. Aktywów i zobowiązań z tytułu odroczonego podatku dochodowego nie ujmuje się, jeżeli różnice przejściowe wynikają z wartości firmy lub z początkowego ujęcia (poza połączeniem
jednostek) innych aktywów i zobowiązań w transakcji, która nie wpływa na zysk podatkowy ani księgowy.
Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego wycenia się w kwocie iloczynu ujemnych różnic przejściowych i stawki podatku, której zastosowania oczekuje się w okresie, w którym nastąpi realizacja danego składnika aktywów.
Aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego nie dyskontuje się, nawet wówczas, gdy składnik aktywów lub zobowiązanie, które spowodowało powstanie ujemnych różnic przejściowych, wycenia się przy zastosowaniu dyskonta.
Na każdy dzień bilansowy weryfikuje się możliwość realizacji składnika aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego i obniża się jego wartość bilansową, jeżeli przestało być prawdopodobne, że w przyszłości osiągnięty zostanie wystarczający dochód do opodatkowania, aby można było wykorzystać całość tego składnika aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego. Wszelkie wcześniej ujęte obniżki koryguje się w górę, jeżeli stało się prawdopodobne wystąpienie wystarczającego dochodu do opodatkowania do wysokości tego dochodu.
Rezerwy z tytułu odroczonego podatku dochodowego wykazuje się w kwocie ujętych dodatnich różnic przejściowych
pomnożonych przez stawkę podatku dochodowego, jaka zgodnie z przewidywaniami będzie obowiązywała w okresie, w którym rozliczone zostanie dane zobowiązanie.
Rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego nie podlega dyskontowaniu, nawet, jeśli składnik aktywów lub zobowiązań powodujący powstanie różnicy przejściowej jest wyceniany w wartości zdyskontowanej.
Podatek odroczony ujmuje się w wynik, z wyjątkiem przypadków dotyczących pozycji ujmowanych w bezpośrednio w kapitale własnym.
Jednostka nie dokonuje kompensaty aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego z rezerwami z tytułu
odroczonego podatku dochodowego.
Jednostka rozlicza się zaliczkowo z podatku od osób prawnych. Zaliczka uproszona księgowana jest jako rozliczenie międzyokresowe czynne w korespondencji ze zobowiązaniami z tytułu podatków, ceł i ubezpieczeń. w ciężar rachunku wyników odnoszona jest kwota wyliczona wg zakładanej efektywnej stopy podatkowej (w oparciu o rzeczywistą efektywną stopę podatkową w roku poprzednim) w korespondencji z rozliczeniem międzyokresowym czynnym. w przypadku nadwyżki podatku naliczonego nad zapłaconym, powstaje kredytowe saldo rozliczeń międzyokresowych czynnych, prezentowane jako rozliczenia międzyokresowe bierne.
Kalkulacja aktywa i rezerwy na podatek odroczony przeprowadzona jest na koniec każdego miesiąca.
Jeżeli jednostka rozlicza się zaliczkowo z podatku od osób prawnych w ciężar rachunku wyników odnoszona jest kwota wyliczona wg zakładanej efektywnej stopy podatkowej (w oparciu o rzeczywistą efektywną stopę podatkową w roku poprzednim, stanowiąca dopełnienie do kwoty podatku wyliczonej tą metodą a kwotą zaliczki. Różnica pomiędzy kwotą do zapłaty a naliczeniem odnoszona jest w rozliczenia międzyokresowe czynne lub bierne.
Instrumenty finansowe
Aktywa i zobowiązania finansowe ujmuje się w chwili, gdy jednostka staje się stroną umowy instrumentu finansowego.
Na dzień zawarcia kontraktu aktywa finansowe wycenia się w cenie nabycia, to jest w wartości godziwej poniesionych wydatków lub przekazanych innych aktywów, a zobowiązania finansowe w wartości godziwej uzyskanej kwoty lub wartości uzyskanych składników majątkowych.
Koszty transakcji przypisywane bezpośrednio do zakupu lub emisji aktywów i zobowiązań finansowych odpowiednio dodaje się do lub odejmuje od wartości godziwej aktywów lub zobowiązań finansowych w chwili początkowego ujęcia.
Aktywa finansowe
Aktywa finansowe klasyfikuje się do następujących kategorii:
- aktywa finansowe przeznaczone do obrotu
- pożyczki udzielone i należności własne
- aktywa finansowe utrzymywane do terminu wymagalności,
- aktywa finansowe dostępne do sprzedaży
Klasyfikacja zależy od charakteru i przeznaczenia aktywów finansowych i określa się ją w chwili początkowego ujęcia.
Do aktywów finansowych przeznaczonych do obrotu Spółka klasyfikuje aktywa finansowe, które zostały nabyte lub powstały w celu uzyskania korzyści w wyniku krótkoterminowych (w terminie do trzech miesięcy) wahań cen oraz aktywa finansowe, które niezależnie od powodu, dla którego zostały nabyte stanowią grupę aktywów, która wykorzystywana była ostatnio do realizacji korzyści w wyniku wahań cen. Instrumenty pochodne będące aktywami zawsze uznaje się za przeznaczone do obrotu, z wyjątkiem sytuacji, gdy stanowią instrument zabezpieczający.
Wszelkie pożyczki i należności powstałe na skutek wydania bezpośrednio drugiej stronie umowy środków pieniężnych, towarów lub usług, których Spółka nie przeznaczyła do sprzedaży w krótkim terminie, kwalifikuje się do
kategorii pożyczek udzielonych i należności własnych.
Do aktywów finansowych utrzymywanych do upływu terminu wymagalności Spółka zalicza aktywa finansowe o określonych lub możliwych do określenia płatnościach lub ustalonym terminie zapadalności, które zamierza i jest w stanie utrzymać w posiadaniu do upływu terminu zapadalności, z wyjątkiem udzielonych pożyczek i należności własnych.
Do aktywów finansowych dostępnych do sprzedaży Spółka zalicza wszelkie aktywa finansowe niebędące:
pożyczkami udzielonymi i należnościami własnymi, aktywami finansowymi utrzymywanymi do upływu terminu zapadalności oraz aktywami finansowymi przeznaczonymi do obrotu. Do aktywów dostępnych do sprzedaży zalicza się w szczególności udziały w innych podmiotach niebędących podmiotami podporządkowanymi, które Spółka nie przeznaczyła do sprzedaży w krótkim terminie.
Wycena na dzień bilansowy
Według zamortyzowanego kosztu z uwzględnieniem efektywnej stopy procentowej Spółka wycenia aktywa
utrzymywane do terminu wymagalności oraz pożyczki udzielone i należności własne.
Metoda efektywnej stopy procentowej to sposób obliczania zamortyzowanego kosztu zobowiązania finansowego i alokacji kosztu odsetkowego na odpowiedni okres. Efektywna stopa procentowa to dokładna stopa dyskonta szacunkowych przyszłych wpływów pieniężnych (w tym wszystkich uiszczonych lub otrzymanych opłat i punktów stanowiących integralną część efektywnej stopy procentowej, kosztów transakcji i innych premii czy upustów) przez okres prognozowanej użyteczności zobowiązania finansowego lub - w razie konieczności - w krótszym okresie, do wartości bilansowej netto w chwili początkowego ujęcia.
Według wartości godziwej Spółka wycenia aktywa finansowe przeznaczone do obrotu oraz aktywa finansowe dostępne do sprzedaży.
Zmiany wartości godziwej instrumentów finansowych przeznaczonych do obrotu, nie będących częścią powiązań zabezpieczających ujmuje się jako przychody lub koszty finansowe w rachunku zysków i strat w momencie ich wystąpienia. w przypadku aktywów finansowych dostępnych do sprzedaży, zmiany wartości godziwej tych instrumentów Spółka zalicza do rachunku zysków i strat jako przychody (koszty) finansowe.
Obniżenie wartości inwestycji uprzednio przeszacowanej do wysokości kwoty, o którą podwyższono z tego tytułu kapitał z aktualizacji wyceny, zmniejsza ten kapitał. w pozostałych przypadkach skutki obniżenia wartości inwestycji zalicza się do kosztów finansowych. Wzrost wartości danej inwestycji bezpośrednio wiążący się z uprzednim obniżeniem jej wartości, ujmuje się do wysokości tych kosztów jako przychody finansowe.
W przypadku gdy nie wpływa to ujemnie na rzetelność sprawozdania finansowego przyjmuje się następujące uproszczenia:
A. Udziały i akcje w innych jednostkach oraz inne inwestycje zaliczone do aktywów trwałych gdzie brak jest możliwości ustalenia wartości godziwej wyceniane są w bilansie według ceny nabycia pomniejszonej o odpisy z tytułu trwałej utraty ich wartości z wyjątkiem sytuacji gdy nastąpiło przekwalifikowanie inwestycji z inwestycji w jednostkach stowarzyszonych wycenianych. w takim przypadku ostatnia wycena według metody praw własności ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego jest domniemana ceną nabycia.
B. Należności o krótkim terminie wymagalności (handlowych), dla których efekt dyskonta nie jest znaczący, Spółka wycenia je wg kwoty wymagającej zapłaty z zachowaniem zasady ostrożności.
Należności w walutach obcych wyceniane zgodnie z zasadami opisanymi w punkcie Wycena pozycji wyrażonych w walutach obcych.
Utrata wartości aktywów finansowych
Na koniec każdego okresu sprawozdawczego przeprowadza się analizę aktywów finansowych z wyjątkiem przeznaczonych do obrotu celem stwierdzenia występowania przesłanek utraty wartości. Uznaje się, że nastąpiła
utrata wartości aktywów finansowych w przypadku wystąpienia obiektywnych przesłanek wskazujących, że w wyniku jednego lub kilku zdarzeń po dacie początkowego ujęcia danego składnika aktywów szacunkowe przyszłe przepływy pieniężne z inwestycji uległy zmniejszeniu.
W przypadku należności krótkoterminowych uwzględnia się fakt trwałej utraty wartości aktywów, co oznacza, że wartość należności aktualizuje się uwzględniając stopień prawdopodobieństwa ich zapłaty poprzez dokonywanie odpisów aktualizacyjnych. Odpis aktualizujący należności tworzony jest na:
a) należności od dłużników postawionych w stan likwidacji lub upadłości, do wysokości nie objętej gwarancją lub innym zabezpieczeniem;
b) należności od dłużników w przypadku oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jeżeli masa dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego w pełnej wysokości roszczenia;
c) należności kwestionowane przez dłużników oraz z zapłatą których dłużnik zalega do wysokości nie pokrytej gwarancją lub innymi zabezpieczeniami, jeśli ocena sytuacji gospodarczej i finansowej dłużnika wskazuje, że spłata należności w umownej kwocie w najbliższym półroczu nie jest możliwa;
d) należności przeterminowane lub nieprzeterminowane o znacznym stopniu prawdopodobieństwa nieściągalności,
w wiarygodnie oszacowanej kwocie odpisu na nieściągalne należności;
e) należności, których termin wymagalności zapłaty na dzień bilansowy przekroczył 365 dni.
Zobowiązania finansowe
Zobowiązania finansowe klasyfikowane są do jednej z dwóch kategorii: instrumenty pochodne, których wartość godziwa jest mniejsza od zera oraz zobowiązanie do dostarczenia pożyczonych instrumentów finansowych w przypadku sprzedaży krótkiej zaliczane są do zobowiązań finansowych przeznaczonych do obrotu, wszelkie inne
zobowiązania finansowe klasyfikowane są do pozostałych zobowiązań finansowych.
Według zamortyzowanego kosztu z uwzględnieniem efektywnej stopy procentowej Spółka wycenia pozostałe zobowiązania finansowe.
Według wartości godziwej Spółka wycenia zobowiązania finansowe przeznaczone do obrotu.
Zmiany wartości godziwej instrumentów finansowych przeznaczonych do obrotu, nie będących częścią powiązań
zabezpieczających ujmuje się jako przychody lub koszty finansowe w rachunku zysków i strat w momencie ich wystąpienia.
W przypadku gdy nie wpływa to ujemnie na rzetelność i jasność sprawozdania finansowego przyjmuje się następujące uproszczenie:
a) zobowiązania o krótkim terminie zapadalności (handlowych), dla których efekt dyskonta nie jest znaczący, Spółka wycenia je wg kwoty wymagającej zapłaty.
Zobowiązania w walutach obcych wyceniane zgodnie z zasadami opisanymi w punkcie Wycena pozycji wyrażonych w walutach obcych.

C. Omówienie zasad ustalenia wyniku finansowego:

Przychody
Przychody ze sprzedaży wykazuje się w wartości godziwej otrzymanej lub należnej zapłaty z tytułu sprzedaży usług w zwykłym toku działalności jednostki.
Przychody prezentowane są po pomniejszeniu o:
- podatek od towarów i usług oraz inne podatki związane ze sprzedażą (za wyjątkiem podatku akcyzowego),
- zwroty, rabaty, opusty i podobne pomniejszenia
Jednostka ujmuje przychody, kiedy kwotę przychodów można wiarygodnie zmierzyć i gdy prawdopodobne jest, że jednostka uzyska w przyszłości korzyści ekonomiczne.
Przychody ze sprzedaży usług
Wartość przychodów z tytułu usług szacuje się w zależności od rodzaju zawartej umowy.
Przychody rozpoznawane wg stopnia zaawansowania - przychody z tytułu świadczenia usług, które można wiarygodnie oszacować oraz określić poziom realizacji, są ujmowane na podstawie stopnia zaawansowania mierzonego proporcją poniesionych kosztów do całości kosztów planowanych. w związku z tym, że czas załadunku na wagony/samochody może przekroczyć poszczególne okresy sprawozdawcze, w celu zapewnienia równomierności przychodów i kosztów dotyczących danego okresu, na koniec każdego okresu sprawozdawczego przychody z tytułu wykonywanych usług ujmuje się na podstawie stopnia zaawansowania realizacji transakcji.
Przychody ujmowane statystycznie - w przypadku, kiedy wartości umowy nie da się wiarygodnie oszacować,
przychody z tytułu umowy ujmuje się w stopniu, w jakim jest prawdopodobne, że poniesione w związku z umową koszty zostaną nimi pokryte. Koszty związane z umową ujmuje się, jako koszty okresu, w jakim zostały poniesione. Jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że koszty umowy przekroczą związane z nią przychody, przewidywaną stratę ujmuje się niezwłocznie, jako koszt.
Przychody z transakcji dotyczących świadczenia usług ujmowane są na podstawie stopnia zaawansowania realizacji transakcji na koniec okresu sprawozdawczego.
Przychody z tytułu odsetek
Przychód odsetkowy ze składnika aktywów finansowych ujmuje się, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo uzyskania przez Spółkę korzyści ekonomicznych, a kwota dochodu da się wiarygodnie wycenić. Dochód odsetkowy rozlicza się w czasie w odniesieniu do nierozliczonej kwoty kapitału i przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej, stanowiącej stopę dyskontującą przyszłe wpływy pieniężne prognozowane na okres ekonomicznej użyteczności składnika aktywów finansowych do kwoty wartości bilansowej tego składnika aktywów w momencie początkowego ujęcia.
Przychody z tytułu dywidend
Przychód z dywidendy ujmowany jest w chwili ustalenia prawa do jej otrzymania (pod warunkiem, że zachodzi prawdopodobieństwo uzyskania przez Spółkę korzyści ekonomicznych oraz że da się wiarygodnie wycenić wysokość przychodu).
Wycena pozycji wyrażonych w walutach obcych
Waluta funkcjonalna i waluta prezentacji
Pozycje zawarte w sprawozdaniu finansowym wycenia się w złotych polskich. Złoty polski jest również walutą, w której jednostka prezentuje swoje jednostkowe sprawozdanie.
Transakcje i salda
Transakcje wyrażone w walutach obcych przelicza się na złote według kursu obowiązującego w dniu transakcji, przyjmując do przeliczenia średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień dokonania transakcji.
Na dzień bilansowy salda w walutach obcych przelicza się na złote według kursu NBP obowiązującego na ten dzień.
Zyski i straty kursowe z tytułu rozliczenia tych transakcji oraz wyceny bilansowej aktywów i zobowiązań pieniężnych wyrażonych w walutach obcych ujmuje się w rachunku zysków i strat.

D. Sposób sporządzenia sprawozdania finansowego:

Stosowane przez Spółkę zasady rachunkowości dostosowane są do przepisów wynikających z Ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2018 r. poz 398). W zakresie pozycji spełniających definicję instrumentu finansowego stosuje się przepisy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 149 poz. 1674 z późn. zm.).

8. Informacja uszczegóławiająca, wynikająca z potrzeb lub specyfiki jednostki

Bilans
LpA K T Y W ABieżący okresPoprzedni okres
AAktywa trwałe47 368 544,6579 013 087,85
IWartości niematerialne i prawne4 178,0919 207,21
3Inne wartości niematerialne i prawne4 178,0919 207,21
IIRzeczowe aktywa trwałe11 035 311,2941 107 372,16
1Środki trwałe9 969 461,6939 624 872,16
a) grunty (w tym prawo użytkowania wieczystego gruntu)1 076 930,101 524 135,50
b) budynki, lokale, prawa do lokali i obiekty inżynierii lądowej i wodnej137 866,55214 318,78
c) urządzenia techniczne i maszyny104 724,43224 770,83
d) środki transportu8 629 012,8737 621 918,75
e) inne środki trwałe20 927,7439 728,30
2Środki trwałe w budowie1 065 849,601 482 500,00
IIINależności długoterminowe143 782,206 020,00
3Od pozostałych jednostek143 782,206 020,00
IVInwestycje długoterminowe30 478 084,4630 478 084,46
3Długoterminowe aktywa finansowe30 478 084,4630 478 084,46
a) w jednostkach powiązanych30 478 084,4630 478 084,46
– udziały lub akcje30 478 084,4630 478 084,46
VDługoterminowe rozliczenia międzyokresowe5 707 188,617 402 404,02
1Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego5 178 041,846 247 742,25
2Inne rozliczenia międzyokresowe529 146,771 154 661,77
BAktywa obrotowe32 092 032,1341 308 671,22
IZapasy914 323,97176 060,86
1Materiały56 981,06110 572,57
5Zaliczki na dostawy i usługi857 342,9165 488,29
IINależności krótkoterminowe28 767 144,0737 745 727,44
1Należności od jednostek powiązanych21 642 155,7328 251 294,05
a) z tytułu dostaw i usług, o okresie spłaty:19 142 155,7325 751 294,05
– do 12 miesięcy19 142 155,7325 751 294,05
b) inne2 500 000,002 500 000,00
3Należności od pozostałych jednostek7 124 988,349 494 433,39
a) z tytułu dostaw i usług, o okresie spłaty:6 465 975,969 078 661,04
– do 12 miesięcy6 465 975,969 078 661,04
b) z tytułu podatków, dotacji, ceł, ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych oraz innych tytułów publicznoprawnych659 012,38330 490,11
c) inne85 282,24
IIIInwestycje krótkoterminowe847 705,021 389 439,22
1Krótkoterminowe aktywa finansowe847 705,021 389 439,22
c) Środki pieniężne i inne aktywa pieniężne847 705,021 389 439,22
– środki pieniężne w kasie i na rachunkach847 705,021 389 439,22
IVKrótkoterminowe rozliczenia międzyokresowe1 562 859,071 997 443,70
Aktywa razem79 460 576,78120 321 759,07
LpP A S Y W ABieżący okresPoprzedni okres
AKapitał (fundusz) własny-35 204 455,00-8 725 718,70
IKapitał (fundusz) podstawowy1 348 000,001 348 000,00
IIKapitał (fundusz) zapasowy, w tym:11 130 733,2011 130 733,20
VZysk (strata) z lat ubiegłych-21 204 451,91-21 727 777,04
VIZysk (strata) netto-26 478 736,29523 325,14
BZobowiązania i rezerwy na zobowiązania114 665 031,78129 047 477,77
IRezerwy na zobowiązania7 130 461,521 649 307,60
1Rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego73 541,03
2Rezerwa na świadczenia emerytalne i podobne656 933,60798 636,87
– długoterminowa142 913,99169 324,52
– krótkoterminowa514 019,61629 312,35
3Pozostałe rezerwy6 399 986,89850 670,73
– krótkoterminowe6 399 986,89850 670,73
IIZobowiązania długoterminowe61 555 034,0686 341 887,70
1Wobec jednostek powiązanych57 555 687,5582 950 932,24
3Wobec pozostałych jednostek3 999 346,513 390 955,46
c) inne zobowiązania finansowe3 999 346,513 390 955,46
IIIZobowiązania krótkoterminowe45 979 536,2041 056 282,47
1Zobowiązania wobec jednostek powiązanych7 545 619,7418 295 519,31
a) z tytułu dostaw i usług, o okresie wymagalności:3 226 901,968 688 709,33
– do 12 miesięcy3 226 901,968 688 709,33
b) inne4 318 717,789 606 809,98
3Zobowiązania wobec pozostałych jednostek38 082 262,5622 454 865,34
a) kredyty i pożyczki197,67
c) inne zobowiązania finansowe4 056 114,661 900 831,95
d) z tytułu dostaw i usług, o okresie wymagalności:25 664 391,1718 012 246,41
– do 12 miesięcy25 664 391,1718 012 246,41
g) z tytułu podatków, ceł, ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych oraz innych tytułów publicznoprawnych4 084 512,131 641 593,77
h) z tytułu wynagrodzeń939 338,64881 315,95
i) inne3 337 708,2918 877,26
4Fundusze specjalne351 653,90305 897,82
Pasywa razem79 460 576,78120 321 759,07
Rachunek zysków i strat
Wersja porównawcza
LpTreść / wyszczególnienieBieżący okresPoprzedni okres
APrzychody netto ze sprzedaży i zrównane z nimi, w tym:90 899 495,89103 093 090,38
– od jednostek powiązanych52 049 017,4731 719 953,01
IPrzychody netto ze sprzedaży produktów90 899 495,8992 313 090,38
IVPrzychody netto ze sprzedaży towarów i materiałów10 780 000,00
BKoszty działalności operacyjnej100 379 311,4697 148 089,34
IAmortyzacja7 875 944,038 602 566,51
IIZużycie materiałów i energii12 993 122,5414 505 967,09
IIIUsługi obce56 118 660,9045 740 522,33
IVPodatki i opłaty, w tym:410 215,16354 732,73
VWynagrodzenia17 196 536,7215 154 106,22
VIUbezpieczenia społeczne i inne świadczenia, w tym:3 858 090,243 254 328,23
– emerytalne2 782 518,112 347 075,26
VIIPozostałe koszty rodzajowe1 926 741,873 201 866,23
VIIIWartość sprzedanych towarów i materiałów6 334 000,00
CZysk (strata) ze sprzedaży (A–B)-9 479 815,575 945 001,04
DPozostałe przychody operacyjne3 119 511,184 038 226,41
IZysk z tytułu rozchodu niefinansowych aktywów trwałych2 160 159,86824 317,42
IVInne przychody operacyjne959 351,323 213 908,99
EPozostałe koszty operacyjne3 722 003,77974 996,89
IIAktualizacja wartości aktywów niefinansowych919 384,42
IIIInne koszty operacyjne2 802 619,35974 996,89
FZysk (strata) z działalności operacyjnej (C+D–E)-10 082 308,169 008 230,56
GPrzychody finansowe6 627,902 030 442,69
IIOdsetki, w tym:6 627,9029 501,19
VInne2 000 941,50
HKoszty finansowe11 772 739,6010 337 656,16
IOdsetki, w tym:9 702 340,6710 336 756,16
– dla jednostek powiązanych2 174 305,438 922 864,41
IVInne2 070 398,93900,00
IZysk (strata) brutto (F+G–H)-21 848 419,86701 017,09
JPodatek dochodowy4 630 316,43177 691,95
LZysk (strata) netto (I–J–K)-26 478 736,29523 325,14
Zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym
LpTreść / wyszczególnienieBieżący okresPoprzedni okres
IKapitał (fundusz) własny na początek okresu (BO)-8 725 718,70-9 249 043,84
IAKapitał (fundusz) własny na początek okresu (BO), po korektach-8 725 718,70-9 249 043,84
1Kapitał (fundusz) podstawowy na początek okresu1 348 000,001 348 000,00
2Kapitał (fundusz) podstawowy na koniec okresu1 348 000,001 348 000,00
2Kapitał (fundusz) zapasowy na początek okresu11 130 733,2011 130 733,20
2Stan kapitału (funduszu) zapasowego na koniec okresu11 130 733,2011 130 733,20
5Zysk (strata) z lat ubiegłych na początek okresu-21 204 451,90-21 727 777,04
1Zysk z lat ubiegłych na początek okresu523 325,14
– korekty błędów0,01
4Strata z lat ubiegłych na początek okresu-21 727 777,05-21 727 777,04
5Strata z lat ubiegłych na początek okresu, po korektach-21 727 777,05-21 727 777,04
6Strata z lat ubiegłych na koniec okresu-21 204 451,91-21 727 777,04
7Zysk (strata) z lat ubiegłych na koniec okresu-21 204 451,91-21 727 777,04
6Wynik netto-26 478 736,29523 325,14
Azysk netto523 325,14
Bstrata netto-26 478 736,29
IIKapitał (fundusz) własny na koniec okresu (BZ)-35 204 455,00-8 725 718,70
IIIKapitał (fundusz) własny, po uwzględnieniu proponowanego podziału zysku (pokrycia straty)-35 204 455,00-8 725 718,70
Rachunek przepływów pieniężnych
Metoda pośrednia
LpTreść / wyszczególnienieBieżący okresPoprzedni okres
APrzepływy środków pieniężnych z działalności operacyjnej
IZysk (strata) netto-26 478 736,29523 325,13
IIKorekty razem38 213 759,2214 163 270,35
1Amortyzacja7 875 944,038 602 566,51
2Zyski (straty) z tytułu różnic kursowych-1 801 196,16
3Odsetki i udziały w zyskach (dywidendy)9 702 340,679 708 771,12
4Zysk (strata) z działalności inwestycyjnej-2 160 159,86-824 317,42
5Zmiana stanu rezerw5 481 153,92-181 428,06
6Zmiana stanu zapasów-738 263,116 248 800,38
7Zmiana stanu należności8 840 821,17-6 842 513,09
8Zmiana stanu zobowiązań krótkoterminowych, z wyjątkiem pożyczek i kredytów4 767 756,5982 620,04
9Zmiana stanu rozliczeń międzyokresowych2 129 800,04-830 032,97
10Inne korekty2 314 365,77
IIIPrzepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej (I±II)11 735 022,9314 686 595,48
BPrzepływy środków pieniężnych z działalności inwestycyjnej
IWpływy43 349,9425 609,75
1Zbycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych aktywów trwałych43 223,7625 609,75
4Inne wpływy inwestycyjne126,18
IIWydatki3 100,0037 490,08
1Nabycie wartości niematerialnych i prawnych oraz rzeczowych aktywów trwałych3 100,0037 490,08
IIIPrzepływy pieniężne netto z działalności inwestycyjnej (I–II)40 249,94-11 880,33
CPrzepływy środków pieniężnych z działalności finansowej
IWpływy197,6711 300 000,00
2Kredyty i pożyczki197,6711 300 000,00
IIWydatki12 317 204,7425 552 643,42
4Spłaty kredytów i pożyczek-197,6711 500 000,00
7Płatności zobowiązań z tytułu umów leasingu finansowego4 944 042,446 459 504,65
8Odsetki7 373 359,977 593 138,77
IIIPrzepływy pieniężne netto z działalności finansowej (I–II)-12 317 007,07-14 252 643,42
DPrzepływy pieniężne netto razem (A.III±B.III±C.III)-541 734,20422 071,73
FŚrodki pieniężne na początek okresu1 389 439,22967 367,49
GŚrodki pieniężne na koniec okresu (F±D), w tym:847 705,021 389 439,22
Dodatkowe informacje i objaśnienia
Rozliczenie różnicy pomiędzy podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym a wynikiem finansowym (zyskiem, stratą) brutto
Pozycja / wyszczególnienieRok bieżący
Łącznie
Rok bieżący
z zysków kapitałowych
Rok bieżący
z innych źródeł
Podstawa prawnaRok poprzedni
Łącznie
A. Zysk (strata) brutto za dany rok-21 848 419,86701 017,09
B. Przychody zwolnione z opodatkowania (trwałe różnice pomiędzy zyskiem/stratą dla celów rachunkowych a dochodem/stratą dla celów podatkowych), w tym:5 640 884,025 640 884,029 188 299,58
Rozwiazanie rezerw i zawiązanych leasingów5 640 884,025 640 884,02art 12
C. Przychody niepodlegające opodatkowania w roku bieżącym, w tym:101 038,06101 038,06
Rezerwa na przyszłe przychody101 038,06101 038,06art 12
D. Przychody podlegające opodatkowania w roku bieżącym, ujęte w księgach rachunkowych lat ubiegłych w tym:
E. Koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów (trwałe różnice pomiędzy zyskiem/stratą dla celów rachunkowych a dochodem/stratą dla celów podatkowych), w tym:154 568,69154 568,696 145 664,50
Różnica pomiedzy amortyzacją bilansową a podatkową7 729 530,887 729 530,88art 16
Składki członkowskie nieobowiązkowe11 615,4511 615,45art 16
Koszty reprezentacji26 192,8626 192,86art 16
PFRON219 655,00219 655,00art 16
Utworzenie odpisów, spisanie niedoborów1 899 270,351 899 270,35art 16
Zakończone leasingi636 579,31636 579,31art 16
Kary i odszkodowania511 016,87511 016,87art 16
Odsetki budżetowe6 846,786 846,78art 16
Koszty opłat za używanie znaku towarowego1 538 511,001 538 511,00art 16
Opłata za dzierżawy i leasingi prezenowane bilansowo jako obce ST-12 424 649,81-12 424 649,81art 16
F. Koszty nieuznawane za koszty uzyskania przychodów w bieżącym roku, w tym:15 185 624,5415 185 624,542 102 385,10
Niewypłacone wynagrodzenia świadczenia i delegacje2 802 025,072 802 025,07art 16
Utworzone rezerwy3 898 739,153 898 739,15art 16
Naliczone odsetki8 484 860,328 484 860,32art 16
G. Koszty uznawane za koszty uzyskania przychodów w roku bieżącym ujęte w księgach lat ubiegłych, w tym:
H. Strata z lat ubiegłych, w tym:
I. Inne zmiany podstawy opodatkowania, w tym:
J. Podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym
K. Podatek dochodowy
Dodatkowe informacje i objaśnienia
OpisNazwa pliku

Informacje dodatkowe STK S.A. 01.01.2018 - 31.12.2018

-

Wyszukiwanie

Proszę podać numer KRS, PKD lub fragment nazwy spółki